اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ أَمدَدناهُم بِفاکِهَةٍ وَ لَحم‌ٍ مِمّا يَشتَهُون‌َ «22»
پي در پي ميدهيم آنها را بميوه‌ها و اثمار و لحوم از آنچه متمايل باشند.
وَ أَمدَدناهُم مد بمعني کشش است يعني دنباله يک ديگر که قطع و فصل نميشود.
بِفاکِهَةٍ وَ لَحم‌ٍ نظر به اينکه در بهشت هيچ گونه المي و مرضي نيست اهل بهشت نه گرسنه ميشوند که الم گرسنگي پيدا کنند و نه سير ميشوند که ديگر متمايل نباشند نه از ماکولات آن و نه از مشروبات آن و نه از منکوحات آن، چنانچه ميفرمايد: أُکُلُها دائِم‌ٌ وَ ظِلُّها رعد آيه 35 زيرا سفل و ثقالت ندارد، و فاکهه ميوه‌هاي بهشتي که تمام اقسام ميوه‌ها باشجار بهشت ثابت است، هر چه بگيرند باز جاي خود مي‌آيد تمام شدن و کم شدن ندارد و هم چنين لحوم بهشت
جلد 16 - صفحه 301
که در جاي ديگر ميفرمايد: وَ فاکِهَةٍ مِمّا يَتَخَيَّرُون‌َ وَ لَحم‌ِ طَيرٍ مِمّا يَشتَهُون‌َ وَ حُورٌ عِين‌ٌ کَأَمثال‌ِ اللُّؤلُؤِ المَکنُون‌ِ واقعه آيه 20 تا 22.
مِمّا يَشتَهُون‌َ آنچه متمايل باشند در بهشت موجود است وَ فِيها ما تَشتَهِيه‌ِ الأَنفُس‌ُ وَ تَلَذُّ الأَعيُن‌ُ زخرف آيه 71.