تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ يَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمانٌ لَهُمْ کَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَکْنُونٌ «24»
وَ يَطُوفُ عَلَيْهِمْ: و طواف کنند بر گرد ايشان براى خدمت، غِلْمانٌ لَهُمْ:
خادمان که مخصوص باشند براى ايشان بر شکل پسران خوش صورت آفريده شده‌اند، کَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَکْنُونٌ: گويا که ايشان در صباحت حسن و صفا و لطافت مرواريد پوشيده‌اند، يعنى همچنانکه مرواريد در کمال صفا و طراوت است و اصلا نضارت و طراوت آنها زايل نگردد به سبب استعمال دست و رسيدن
«1» سوره دهر آيه 21.
جلد 12 - صفحه 306
گرد و غبار و آفتاب، غلمان نيز چنين باشند که دست هيچکس به دامان ايشان نرسيده باشد و به سبب اسباب خارجى متبدل نگشته.
مروى است کسى از حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله پرسيد يا رسول اللّه خادم چنين باشد پس مخدوم چگونه است؟ فرمود: فضل مخدوم بر خادم مانند ماه شب چهارده باشد بر جميع ستارگان «1».
در اختصاص- شيخ مفيد رحمه اللّه به سند خود روايت نموده از حضرت صادق عليه السّلام فرمود: نيست احدى که داخل بهشت شود مگر آنکه براى او باشد از ازواج پانصد حوراء و با هر حورائى باشد هفتاد غلام و هفتاد جاريه گويا که لؤلؤ مکنونند، مس ننموده باشد به او دستها «2».