تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
يَتَنازَعُونَ فِيها کَأْساً لا لَغْوٌ فِيها وَ لا تَأْثِيمٌ «23»
يَتَنازَعُونَ فِيها کَأْساً: داد و ستد کنند با يکديگر در بهشت شراب طهور را يعنى بهم دهند و از هم ستانند خمر را.
نکته: مراد (کأس) خمر است از قبيل تسميه به اسم محل.
لا لَغْوٌ فِيها: نيست هيچ سخن بيهوده در آن، يعنى در اثناى شرب آن با يکديگر مخاصمه نکنند و به سخنان لغو و بيهوده تکلم ننمايد. وَ لا تَأْثِيمٌ: و نه گناهکار گردانيدن، يعنى در ميان فعلى نکنند که موجب گناه باشد و گفتار گناه از آنها صادر نگردد برخلاف آنچه از عادت شرب اهل دنياست از ظلم و فواحش و عربده که موجب گناه‌اند. مراد آنکه عقول اهل بهشت به حال خود باشند هر چند زياد بياشامند تغيير حالى در آنها پيدا نشود، و ديگر آنکه آن شراب پاک و پاکيزه است از تمام کدورات و اخلاط رذيله و لذا (شرابا طهورا) «1» نام برده.