تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْنا وَ وَقانا عَذابَ السَّمُومِ «27»
فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْنا: پس منت گذارد خداى تعالى بر ما به لطف و مرحمت و توفيق در طاعت و اجتناب از معصيت، وَ وَقانا عَذابَ السَّمُومِ: و نگهداشت ما را از عذاب آتشى که مانند بادى باشد در نهايت گرمى که نفوذ کننده باشد در مسام؛ و نزد بعضى سموم نار جهنم است.