تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّا کُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوهُ إِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيمُ «28»
إِنَّا کُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوهُ: بدرستى که ما بوديم پيش از اين مىخوانديم خدا را به پرستش و ستايش با اخلاص و مىخوانديم او را در نجات از آتش جحيم و عذاب اليم، پس او اجابت دعاى ما فرمود، إِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيمُ: بدرستى که ذات الهى او است بسيار نيکوکار به بندگان، بسيار مهربان بر ايشان، و لهذا عابد او مثاب وسائل او مجاب است نزد بعضى (بر) به معنى صدق است در وعده، و رحيم به معنى بخشاينده بر بنده.