تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَمْ خَلَقُوا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بَلْ لا يُوقِنُونَ (36)
و نيز بر سبيل الزام حجت فرمايد:
أَمْ خَلَقُوا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ: آيا آفريدهاند آسمانها و زمينها را و حال آنکه نه چنين است، بَلْ لا يُوقِنُونَ: بلکه يقين پيدا نمىکنند که خالق جميع ممکنات، ذات يگانه قادر متعال است و به سبب عناد و استکبار اعتراف ننمايند.