تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ يَسْتَمِعُونَ فِيهِ فَلْيَأْتِ مُسْتَمِعُهُمْ بِسُلْطانٍ مُبِينٍ (38)
أَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ يَسْتَمِعُونَ فِيهِ: آيا مر ايشان راست نردبانى که به توسط آن به آسمان برآمده، بشنوند در آن کلام ملائکه را، يعنى استماع کنند بالاى آن سخن ملائکه را و علوم غيبيه را که بر ايشان وحى کرده مى‌شود تا علم ما کان و ما يکون
جلد 12 - صفحه 313
پيدا کنند و عالم شوند به تقدم موت پيغمبر بر آنها و ظفر يافتن ايشان بر او در عاقبت امور چنانچه مظنه ايشان است، اگر چنين است که ايشان گمان مى‌کنند، فَلْيَأْتِ مُسْتَمِعُهُمْ: پس بايد بياورند شنونده ايشان را که بر آسمان رفته باشد و کلام غيبى استماع نموده، بِسُلْطانٍ مُبِينٍ: به حجتى روشن و دليلى هويدا که گواه باشد بر صدق استماع او، زيرا هر که ادعاى امرى کند که بداهت عقل حکم نکند، بر او لازم است که اقامه حجت نمايد بر صدق مدعاى خود.