يکى از نام‌هاى قرآن، فرقان است. فرقان، يعنى آنچه مايه‌ى افتراق، جدايى و فرق گذاشتن است. از آنجا که قرآن راه تشخيص حقّ از باطل مى‌باشد، لذا به آن فرقان گفته شده است.
عذاب شديد مخصوص آخرت نيست. در اين آيه نفرموده که عذاب کفّار مربوط به آخرت است، زيرا گاهى سرگرمى و حرص بر اندوختن مال و غفلت از خداوند و معنويات، خود نوعى عذاب است. در آيه‌ى 85 سوره‌ى توبه مى‌فرمايد: خداوند به گروهى مال و اولاد مى‌دهد تا به وسيله آنها عذابشان کند.
امام صادق عليه السلام درباره‌ى «أَنْزَلَ الْفُرْقانَ» فرمودند: «هر امر محکم، فرقان است و کتاب در
جلد 1 - صفحه 466
«أَنْزَلَ الْکِتابَ»*، مجموع قرآن است». «1»
در چند آيه‌ى قبل، سخن از قيّوم بودن خداوند بود. در اين آيه، آشکار بودن همه چيز براى او مطرح شده که جلوه‌اى از قيّوميّت اوست.
«1». تفسير عيّاشى، ج 1، ص 162.
جلد 1 - صفحه 467