اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
أَم يُرِيدُونَ کَيداً فَالَّذِينَ کَفَرُوا هُمُ المَکِيدُونَ (42)
آيا اراده ميکنند که با شما کيد و مکر کنند. پس کساني که کافر شدند آنها کيد ميشوند، در بسياري از آيات دارد که کفار بحيله و تزوير با پيغمبر و مؤمنين ميخواهند اينها را از بين ببرند ولي غافل از مکر الهي هستند که بآنها خدا چه معامله ميکند مثل آيه وَ مَکَرُوا وَ مَکَرَ اللّهُ وَ اللّهُ خَيرُ الماکِرِينَ
جلد 16 - صفحه 313
آل عمران آيه 47 و مثل وَ لا يَحسَبَنَّ الَّذِينَ کَفَرُوا أَنَّما نُملِي لَهُم خَيرٌ لِأَنفُسِهِم إِنَّما نُملِي لَهُم لِيَزدادُوا إِثماً وَ لَهُم عَذابٌ مُهِينٌ آل عمران آيه 178 و مثل وَ أُملِي لَهُم إِنَّ کَيدِي مَتِينٌ اعراف آيه 182 و مکر و کيد الهي اينکه است که بآنها مهلت ميدهد و بسا نعمت ميدهد و قوه و قدرت و شوکت که هر روز بتوانند بار خود را سنگين کنند تا عذاب آنها شديدتر و زيادتر گردد، چنانچه ميفرمايد: سَنَستَدرِجُهُم مِن حَيثُ لا يَعلَمُونَ اعراف آيه 181.
أَم يُرِيدُونَ کَيداً نوعا اينکه کيدها و مکرها از منافقين است که اظهار ايمان ميکنند و دزد داخلي هستند و کردند آنچه کردند.
فَالَّذِينَ کَفَرُوا که باطنا کافر بودند و ظاهرا مسلمان.
هُمُ المَکِيدُونَ إِنَّ المُنافِقِينَ فِي الدَّرکِ الأَسفَلِ مِنَ النّارِ نساء آيه 144 سؤال: مکر و کيد و حيله مذموم است چه گونه خداوند نسبت بخود ميدهد. جواب:
آنچه مذموم است با اهل ايمان است که حرام بزرگي است اما با کفار و مشرکين بالاخص اعداء دين بسا واجب ميشود، مثل امير المؤمنين (ع) با عمرو بن عبد ود و حضرت قاسم با ازرق شامي بالاخص براي دفع شر آنها.