پیام‌های تفسیر نور

1- انبيا درخواست مزد و پاداش از مردم نداشتند. «أَمْ تَسْئَلُهُمْ أَجْراً» 2- مردم به درخواستِ اجرت از سوى مبلّغ دين حسّاس هستند، در برنامه‌هاى تبليغى بايد به اين خصلت توجّه داشت. «فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ» 3- در ارشاد و دعوت مردم به حق، از طرح مسائل مادّى که سبب خنثى شدن آثار تبليغ يا نوعى فشار بر مردم است، بايد دورى کرد. «فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ» 4- استفاده از کمک‌هاى داوطلبانه که برخاسته از عشق و معرفت و نشاط است و مردم خود مى‌پردازند، مانعى ندارد، آنچه منفى است، درخواست مزد از مردم‌ «1». منافقون، 7. «2». زمر، 62. «3». هود، 123. «4». مائده، 17. جلد 9 - صفحه 297 است. تَسْئَلُهُمْ أَجْراً ... مُثْقَلُونَ‌ 5- مخالفان انبيا، نه پشتوانه علمى و عقلى دارند و نه پشتوانه‌اى از عالم غيب. «أَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ» 6- يکى از شيوه‌هاى دعوت و هدايت، شيوه پرسش و پاسخ است که قرآن چگونگى پرسيدن را بيان کرده است. أَمْ‌ ... أَمْ‌ ... أَمْ‌ ... أَمْ‌ ... 7- کيد و نيرنگ دشمنان مقطعى نيست، بلکه دائمى است. «يُرِيدُونَ کَيْداً» 8- نتيجه‌ى نيرنگ، به خود افراد باز مى‌گردد. يُرِيدُونَ کَيْداً ... هُمُ الْمَکِيدُونَ‌ 9- سؤالات و اهداف خود را جمع‌بندى کنيم. «أَمْ لَهُمْ إِلهٌ غَيْرُ اللَّهِ»