تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
يَوْمَ لا يُغْنِي عَنْهُمْ کَيْدُهُمْ شَيْئاً وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ (46)
بعد از آن وصف آن روز را فرمايد:
يَوْمَ لا يُغْنِي عَنْهُمْ: روزى که نفع بدهد و باز ندارد از ايشان، کَيْدُهُمْ شَيْئاً: مگر ايشان چيزى را از عذاب و عقاب را، وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ: و نه ايشان يارى کرده شوند، يعنى در آن روز هيچکس يارى ايشان نکند در دفع عذاب، مراد روز قيامت است.