تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَذَرْهُمْ حَتَّى يُلاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي فِيهِ يُصْعَقُونَ (45)
پس به جهت تهديد ايشان مى‌فرمايد که چون حال ايشان در عناد و اصرار به
جلد 12 - صفحه 316
اين مرتبه است:
فَذَرْهُمْ: پس واگذار و دست بدار ايشان را به مکافات کفر و عناد ايشان، حَتَّى يُلاقُوا: تا اينکه ملاقات کنند يعنى ببينند از روى معاينه، يَوْمَهُمُ الَّذِي:
آن روز خود را که، فِيهِ يُصْعَقُونَ: در آن هلاک گرديده شوند از وقوع صاعقه بر ايشان و به هلاکت ابدى گرفتار گردند. مراد نفخه اولى است که همه خلايق هلاک شوند.