اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
يَوم‌َ لا يُغنِي عَنهُم کَيدُهُم شَيئاً وَ لا هُم يُنصَرُون‌َ (46)
روزي که بي‌نياز نمي‌کند از آنها کيد آنها هيچ گونه‌اي و نيستند آنها که ياري کرده شوند همان موقع که اجل رسيد که ميفرمايد: فَإِذا جاءَ أَجَلُهُم لا يَستَأخِرُون‌َ ساعَةً وَ لا يَستَقدِمُون‌َ اعراف آيه 32.
يَوم‌َ لا يُغنِي عَنهُم کَيدُهُم موقعي که اجل رسيد آنچه داشتند از آنها گرفته مي‌شود کيدها و مکرها و حيلها و تزويرها و نقشها و سياست‌ها و پلتيک‌ها و تقلب‌ها و اموال‌ها و رياستها و جاه و جلال تمام از بين مي‌رود و خردلي آنها را از عذاب الهي بي‌نياز نمي‌کند.
وَ لا هُم يُنصَرُون‌َ نه پدر و مادر و نه اولاد و عشيره و لشکر و عسکر و دوست و آشنا و بيگانه نمي‌توانند آنها را ياري کنند، فقط اگر عمل صالحي داشته باشد بنفع او تمام مي‌شود که دارد در حديث انسان در موقع احتضار سه چيز در نظر او مي‌آيد باموالش مي‌گويد: شما چه ميکنيد مي‌گويند: تا کنون اختيار ما بدست تو بود ديگر منتقل بوارث شد باولاد و عشيره و اصحابش مي‌گويد: شما چه
جلد 16 - صفحه 316
ميکنيد مي‌گويند: غايت تواني ما تا تو را زير خاک کنيم، باعمالش مي‌گويد:
شما چه ميکنيد مي‌گويند: ما با تو هستيم تا قيامت ان خيرا فخير و ان شرا فشر.