برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 1)- قابل توجه این که سوره پیشین (سوره طور) با کلمه «النّجوم» (ستارگان) پایان یافت، و این سوره با کلمه «النّجم» (ستاره) آغاز میشود که خداوند به آن سوگند یاد کرده، میفرماید: «سوگند به ستاره هنگامی که افول میکند» (وَ النَّجْمِ إِذا هَوی).
ظاهر آیه آنچنان که اطلاق واژه «النّجم» اقتضا میکند سوگند به همه ستارگان آسمان است که از نشانههای بارز عظمت خداوند، و از اسرار بزرگ جهان آفرینش و از مخلوقات فوق العاده عظیم پروردگار است.
تکیه بر غروب آنها، در حالی که طلوع آنها بیشتر جلب توجه میکند به خاطر
ج4، ص577
آن است که غروب ستارگان دلیل بر حدوث آنها میباشد و نیز دلیل است بر نفی عقیده ستارهپرستان همان گونه که در داستان ابراهیم (ع) آمده است.