برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 23)- در این آیه، قرآن با قاطعیت میگوید: «اینها فقط نامهائی است که شما و پدرانتان بر آنها گذاشتهاید (نامهائی بیمحتوا و اسمهائی بیمسمی) و هرگز خداوند دلیل و حجتی بر آن نازل نکرده است» (إِنْ هِیَ إِلَّا أَسْماءٌ سَمَّیْتُمُوها أَنْتُمْ وَ آباؤُکُمْ ما أَنْزَلَ اللَّهُ بِها مِنْ سُلْطانٍ).
نه دلیلی از عقل بر آن دارید، و نه دلیلی از طریق وحی الهی، و جز یک مشت اوهام و خرافات و الفاظ تو خالی چیزی نیست.
و در پایان میافزاید: «آنها فقط از گمانهای بیاساس و هوای نفس پیروی میکنند» و این موهومات همه زائیده پندار و هوی است (إِنْ یَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَ ما تَهْوَی الْأَنْفُسُ).
«در حالی که هدایت از سوی پروردگارشان برای آنها آمده است» (وَ لَقَدْ جاءَهُمْ مِنْ رَبِّهِمُ الْهُدی).
اما چشم میبندند و به آن پشت میکنند، و در ظلمات این اوهام غوطهور میشوند.
اصولا هوای نفس خود بزرگترین و خطرناکترین بتهاست و سر چشمه پیدایش بتهای دیگر، و مایه گرمی بازار بتپرستی است.