پیام‌های تفسیر نور

1- به اميد شفاعت و کارگشايى ديگران راه خدا را ترک نکنيد که به اين آرزو نخواهيد رسيد. «أَمْ لِلْإِنْسانِ ما تَمَنَّى» 2- رها کردن هدايت الهى‌ «مِنْ رَبِّهِمُ الْهُدى‌» و به سراغ آرزوهاى خيالى رفتن محکوم است. «أَمْ لِلْإِنْسانِ ما تَمَنَّى» 3- ولايت و حاکميّت مطلقه در آخرت و دنيا مخصوص خداست، به سراغ غير او نرويم. «فَلِلَّهِ الْآخِرَةُ وَ الْأُولى‌» 4- غير خدا هر که و هر چه باشد، زودگذر است و ماندگار نيست. «فَلِلَّهِ الْآخِرَةُ وَ الْأُولى‌» 5- اصل، اراده حکيمانه خداوند است، خواه آرزوهاى ما با آن همساز باشد يا نباشد. «أَمْ لِلْإِنْسانِ ما تَمَنَّى فَلِلَّهِ الْآخِرَةُ وَ الْأُولى‌» 6- جلوه‌ى مالکيّت خداوند، در قيامت بيشتر است. «الْآخِرَةُ وَ الْأُولى‌» (نام آخرت قبل از دنيا آمده است.) 7- حتّى فرشتگان مقرّب، بدون اذن خدا قدرت شفاعت ندارند، چه رسد به بت‌ها. إِلَّا أَسْماءٌ سَمَّيْتُمُوها ... وَ کَمْ مِنْ مَلَکٍ‌ 8- چون آخرت و دنيا مخصوص خداست، پس اذن و رضايت او در شفاعت ضرورى است. فَلِلَّهِ الْآخِرَةُ وَ الْأُولى‌ ... إِلَّا مِنْ بَعْدِ أَنْ يَأْذَنَ اللَّهُ‌ 9- نه هر موجودى حق شفاعت دارد، نه هر خلاف کارى شفاعت مى‌شود. بلکه شفاعت براى کسى است که خدا بخواهد و شکى نيست که خواست خداوند نيز حکيمانه و طبق اصول و ضوابط است. ... لِمَنْ يَشاءُ