تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ ما لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلاَّ الظَّنَّ وَ إِنَّ الظَّنَّ لا يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئاً «28»
وَ ما لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ: و نيست ايشان را هيچ دانشى و يقينى به آنچه مىگويند، إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَ: پيروى نمىکنند بدين گفتار مگر گمان را، وَ إِنَّ الظَّنَّ لا يُغْنِي: بدرستى که گمان بىنياز نکند و فايده ندهد، مِنَ الْحَقِّ شَيْئاً: از حقيقت امر چيزى را، زيرا حق که عبادت از حقيقت شيء است، مدرک نمىشود مگر به علم و يقين، و ظن و توهم را اعتبارى نيست در معارف حقيقيه، زيرا اعتبار ظن منحصر است در علميات و آنچه آلت وصول است به آن.