پیام‌های تفسیر نور

1- در برخورد با کسانى که دنيا محور و خداگريزند، تسامح نداشته باشيد. «فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّى عَنْ ذِکْرِنا» 2- از کسانى که به دين خدا پشت مى‌کنند و حاضر به شنيدن نام خدا و دستورات او نيستند، اعراض کنيد. (در اسلام، بايکوت مخالفان و دشمنان جايز است.) «فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّى عَنْ ذِکْرِنا» 3- تبرّى جستن از دشمنان اسلام، يک اصل است. «فَأَعْرِضْ» 4- در تبليغ دين، وقت و فرصت را در موارد بى‌ثمر هدر ندهيد. فَأَعْرِضْ‌ ... 5- گاهى مقابله به مثل لازم است. بايد از کسى که از ياد خدا اعراض مى‌کند، اعراض کرد. «فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّى عَنْ ذِکْرِنا» 6- دنياگرايى و اعراض از ياد خدا، ملازم يکديگرند. «تَوَلَّى عَنْ ذِکْرِنا وَ لَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَياةَ الدُّنْيا» 7- آنچه نکوهيده است، انحصار فکر و عمل در راه رسيدن به دنياست وگرنه تلاش و علاقه طبيعى، امرى پسنديده است. وَ لَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَياةَ ... 8- دنياگرايى، نشانه سطح پايينِ درک و معرفت است. لَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَياةَ الدُّنْيا ... ذلِکَ مَبْلَغُهُمْ مِنَ الْعِلْمِ‌ 9- کسانى که جز به زندگى دنيا فکر نمى‌کنند، گمراهند. لَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَياةَ الدُّنْيا ... ضَلَ‌ ... جلد 9 - صفحه 324 10- ايمان به علم و نظارت خداوند به عملکرد انسان، سبب تسلّى و دلدارى مؤمنان است. «هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ» 11- خداگريزى و دنيامحورى، بارزترين نشانه انحراف است. تَوَلَّى عَنْ ذِکْرِنا وَ لَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَياةَ الدُّنْيا ... أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَ‌ 12- خداوند اعمال و نيّات تک‌تک بندگان را مى‌داند. هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَ‌ ... هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اهْتَدى‌