تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ أَنَّهُ هُوَ رَبُّ الشِّعْرى‌ (49) وَ أَنَّهُ هُوَ رَبُّ الشِّعْرى‌: و بدرستى که او است آفريدگار ستاره شعرا. بيان بطلان کسانى که آن را معبود خود ساخته به اعتبار اينکه مخالف جميع نجوم است، زيرا آن از روى طول سير مى‌کند و کواکب ديگر بر سبيل عرض. خلاصه کلام آنکه شعرا مربوب و مخلوق و مملوک او سبحانه است، و هر چه مخلوق و مملوک او باشد چگونه لياقت الوهيت داشته باشد.