تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ أَنَّهُ هُوَ أَغْنى وَ أَقْنى (48)
8- از آنچه در صحيفين است:
وَ أَنَّهُ هُوَ أَغْنى وَ أَقْنى: و بدرستى که خداست که توانگر نمايد به اموال مصروفه و اموال مستأصله که صرف نکنند. 2- ابن بابويه رحمه الله در معانى الاخبار از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام قال: اغنى کلّ انسان بمعيشة و ارضى بکسب يده: «1» فرمود خدا بىنياز گرداند هر انسانى را به معيشت او و راضى گرداند به کسب دست او «يعنى حلال». 3- غنى سازد مردم را به اموال و اعطاى اصول آن و آنچه ذخيره نمايند بعد از کفايت. 4- غنى سازد به کفايت و غنى نمايد به زيادت. 5- غنى سازد هر که را خواهد به حکمت، و فقير و محروم نمايد هر که را خواهد به مصلحت. 6- بىنياز است ذات يگانه او از
«1» به نقل از نور الثقلين، ج 5، ص 172، ح 104. در اينجا آمده: «ارضاه».
جلد 12 - صفحه 358
خلايق، و محتاج ساخت تمام خلايق را به خود.