اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ المُؤتَفِکَةَ أَهوي (53) فَغَشّاها ما غَشّي (54)
و مؤتفکه که قوم لوط باشند آهوي وارونه شدند که هفت شهر آنها را جبرئيل از زمين کند و بالا برد باندازه‌اي که صداي خروسان و سگهاي آنها را ملائکه مي‌شنيدند و آن شهرها را برگردانيد تمام آنها و عمارات آنها و اشجار آنها زير زمين رفت که معناي وَ المُؤتَفِکَةَ أَهوي است.
فَغَشّاها ما غَشّي که سنگ ريزه بر سر آنها باريد که ميفرمايد: وَ أَمطَرنا عَلَيهِم مَطَراً فَانظُر کَيف‌َ کان‌َ عاقِبَةُ المُجرِمِين‌َ اعراف آيه 82 و ميفرمايد: فَساءَ مَطَرُ المُنذَرِين‌َ شعراء آيه 173 نمل آيه 59 و کلمه و غشّي دلالت مي‌کند بر سختي عذاب آنها.
جلد 16 - صفحه 344
اشکال: در اکثر آيات ابتداء سقوط آنها را و زير زمين رفتن را بيان ميفرمايد سپس امطار حجارة و اينکه چه اثري دارد. جواب: اول زمين کنده شد و بالا رفت سپس امطار حجاره شد بعد زمين واژگون گشت.