اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَبِأَي‌ِّ آلاءِ رَبِّک‌َ تَتَماري (55)
پس بکدام نعم الهي و ادله بر وحدانيّت او و قدرت او شک مي‌آوري و شبهه مي‌کني گفتند: خطاب بانسان است که در خود آيه قبل فرمود: وَ أَن لَيس‌َ لِلإِنسان‌ِ إِلّا ما سَعي که در آيات قبل آثار قدرت خود را بيان فرمود که دال بر وحدانيّت او مي‌کند و جايي براي شک باقي نمي‌ماند که مي‌فرمايد:
فَبِأَي‌ِّ آلاءِ رَبِّک‌َ تَتَماري.