تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَغَشَّاها ما غَشَّى (54)
فَغَشَّاها ما غَشَّى: پس پوشانيد آن شهر را آنچه پوشانيد. اين کلام تهويل و تعميم آن چيزى است که به ايشان فرود آمد، و آن سنگهاى سجيل نشانه‌دار بود که بر بلاد ايشان باريد و همه آن شهرها از بسيارى آن سنگها پوشانيده شدند.
تتمه: در کافى- از حضرت صادق عليه السّلام مروى است که فرمود:
المؤتفکة البصرة، چنانچه حضرت امير المؤمنين عليه السّلام به اهل بصره فرمود: يا اهل البصرة و يا اهل المؤتفکه يا جند المرئة و اتباع البهيمة. بعد فرمود: حضرت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله به من خبر داد که بصره مؤتفکه شده با اهلش دو
جلد 12 - صفحه 360
مرتبه، و بر خداست که دفعه سيم هم او فرو برد، و آن وقت رجعت خواهد بود «1».