تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ تَضْحَکُونَ وَ لا تَبْکُونَ (60)
وَ تَضْحَکُونَ وَ لا تَبْکُونَ: و مى‌خنديد از روى استهزاء و گريه نمى‌کنيد از خوف وعيدى که در او است از ترس عقوبت عصيان و طغيان که از شما صادر مى‌شود. از حضرت صادق عليه السّلام مروى است مراد از حديث اخبار سابقه‌اند «1»، يعنى آيا از اين خبرها که شنيديد تعجب مى‌کنيد و مى‌خنديد بر سبيل استهزاء، و نمى‌گرييد از ترس آنکه مبادا مثل آن بر شما واقع شود.