تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
کَذلِکَ يُوحِي إِلَيْکَ وَ إِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِکَ اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَکِيمُ «3»
کَذلِکَ يُوحِي إِلَيْکَ: مثل آنچه در اين سوره است از معانى، وحى مىفرمايد به تو، وَ إِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِکَ: و بسوى آنانکه پيش از تو بودند از ساير پيغمبران و انبياء، اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَکِيمُ: خدائى که غالب است بر جميع اشياء، دانا به احوال کسى که شايسته نزول وحى است بر او، پس هيچکس او را از انزال وحى باز نتواند داشت و بر هر کس که وحى نازل کنند به حکمت و مصلحت باشد. مراد آنکه عادة اللّه جارى گشته بر اينکه مضامين اين سوره که توحيد و تصديق به بعث و نشور به تمام پيغمبران خود الهام نمايد، و اين معانى را در قرآن و ساير کتب سماويه مکرر فرمايد به جهت تنبيه بليغ و لطف عظيم نسبت به بندگان اولين و آخرين، پس هيچ پيغمبرى حق تعالى به او کتاب نفرستاده مگر که معانى اين سوره را به لغات ايشان در آن درج فرمود.