تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ ما کانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُکَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْياً أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولًا فَيُوحِيَ بِإِذْنِهِ ما يَشاءُ إِنَّهُ عَلِيٌّ حَکِيمٌ «51»
و هيچ بشرى را نسزد که خداوند با او سخن گويد مگر از طريق وحى (که بر قلب او نازل مى‌شود) يا از پس پرده و حجاب يا آنکه فرستاده‌اى (به نام فرشته) فرستد، پس به اذن او هر چه بخواهد وحى کند. همانا او والا مرتبه و با حکمت است.