تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ کَذلِکَ أَوْحَيْنا إِلَيْکَ رُوحاً مِنْ أَمْرِنا ما کُنْتَ تَدْرِي مَا الْکِتابُ وَ لَا الْإِيمانُ وَ لکِنْ جَعَلْناهُ نُوراً نَهْدِي بِهِ مَنْ نَشاءُ مِنْ عِبادِنا وَ إِنَّکَ لَتَهْدِي إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ «52»
و بدين گونه ما روحى (به نام قرآن) را از فرمان خود به تو وحى کرديم و تو نه کتاب را مى‌دانستى چيست و نه ايمان را، ولى ما آن را نورى قرار داديم که هر که از بندگانمان را بخواهيم به وسيله آن هدايت کنيم و همانا تو (مردم را) به راه راست هدايت مى‌کنى.
تفسير نور(10جلدى)، ج8، ص: 427