تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) وَ ما تَفَرَّقُوا إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْياً بَيْنَهُمْ وَ لَوْ لا کَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّکَ إِلى‌ أَجَلٍ مُسَمًّى لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَ إِنَّ الَّذِينَ أُورِثُوا الْکِتابَ مِنْ بَعْدِهِمْ لَفِي شَکٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ «14» و (از دور پيامبران) پراکنده نشدند مگر پس از آنکه علم (به حقّانيّت آنان) برايشان حاصل شد، به خاطر روحيه کينه و حسادت که ميانشان بود، و اگر سنّتِ سابق خداوند (در مورد مهلت دادن به کفّار) تا زمانى معيّن نبود، ميان آنان حکم مى‌شد (و اهل باطل هلاک مى‌گشتند) و همانا کسانى که پس از آنان کتاب آسمانى را به ميراث بردند، درباره‌ى آن دچار شک و ترديد هستند.