تفسیر نور (محسن قرائتی)
فَلِذلِکَ فَادْعُ وَ اسْتَقِمْ کَما أُمِرْتَ وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ وَ قُلْ آمَنْتُ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنْ کِتابٍ وَ أُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَکُمُ اللَّهُ رَبُّنا وَ رَبُّکُمْ لَنا أَعْمالُنا وَ لَکُمْ أَعْمالُکُمْ لا حُجَّةَ بَيْنَنا وَ بَيْنَکُمُ اللَّهُ يَجْمَعُ بَيْنَنا وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ «15»
پس (اى پيامبر) به خاطر آن (که اهل کتاب دچار شک و ترديد يا عناد و لجاجت با تو هستند، آنان را به راه حقّ) دعوت کن و بر آن پايدارى نما آن گونه که فرمان يافته‌اى و خواسته‌هاى آنان را پيروى مکن و (به آنان) بگو:
به هر کتابى که خدا نازل کرده است ايمان دارم و فرمان يافته‌ام تا ميان شما به عدالت حکم کنم. خداوند، پروردگار ما و شماست. اعمال ما براى ما و اعمال شما براى شماست (و هيچ کدام مسئول کارهاى ديگرى نيستيم) هيچ حجّتى ميان ما و شما (ناگفته) نمانده است. خداوند (در قيامت) ميان ما جمع خواهد کرد و بازگشت همه به سوى اوست.