پیام‌های تفسیر نور

1- شتاب‌زدگى ما، در تدبير الهى نقشى ندارد و نارواست. «يَسْتَعْجِلُ» 2- بيان دو ديدگاه و مقايسه ميان آنها عامل رشد و انتخاب بهتر است. «لا يُؤْمِنُونَ بِها وَ الَّذِينَ آمَنُوا» 3- ايمان بايد بر اساس علم باشد. وَ الَّذِينَ آمَنُوا ... يَعْلَمُونَ‌ ... 4- ايمان به معاد سبب ايجاد خوف از آن مى‌شود. (زيرا قيامت محل بروز حوادث هولناک است.) «آمَنُوا مُشْفِقُونَ» 5- علم و ايمان و خوف در کنار هم مفيدند، اگر يکى از آنها نباشد کارساز نيست (چنانچه ابليس و بلعم باعورا و فرعون علم داشتند امّا ايمان و خوف نداشتند.) «وَ الَّذِينَ آمَنُوا مُشْفِقُونَ مِنْها وَ يَعْلَمُونَ أَنَّهَا الْحَقُّ» 6- اصل شک در معاد گمراهى است و ايجاد شک و اصرار بر آن در ديگران گمراهى دور است. «ضَلالٍ بَعِيدٍ» توقف و تداوم در جدال مورد انتقاد است. «يُمارُونَ فِي السَّاعَةِ»