1- بر خلاف مخلوقات که لطيف آنها قوى نيست و قوى آنها لطيف نيست، خداوند هم لطيف است و هم قوى. لَطِيفٌ ... الْقَوِيُ
2- قدرت خداوند هرگز شکست نمىپذيرد. «الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ»
3- رزق الهى برخاسته از لطف خداست. «لَطِيفٌ بِعِبادِهِ يَرْزُقُ»
4- قدرت و لطف خدا ضامن روزىرسانى به مردم است. لَطِيفٌ بِعِبادِهِ يَرْزُقُ ... وَ هُوَ الْقَوِيُ
5- انسان در انتخاب راه آزاد است. مَنْ کانَ يُرِيدُ ... مَنْ کانَ يُرِيدُ ...
6- ارزش کار انسان وابسته به اهداف دور و نزديک و نيّت اوست. «يُرِيدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ- يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيا»
7- همه دادهها از خداست. «نَزِدْ لَهُ- نُؤْتِهِ مِنْها» و عطاى خدا متناسب با نيّت و
«1». تفسير الميزان.
جلد 8 - صفحه 391
انتخاب انسان است. مَنْ کانَ يُرِيدُ .... مَنْ کانَ يُرِيدُ
8- نقش انسان تنها در انتخاب و تصميم است، مقدار کاميابى مربوط به اراده خداست. «نَزِدْ لَهُ- نُؤْتِهِ مِنْها»
9- هدف قرار دادن دنيا سبب محروميّت کامل از آخرت است. يرث حرث الدنيا ...
ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ نَصِيبٍ