تفسیر نور (محسن قرائتی)
أَمْ لَهُمْ شُرَکاءُ شَرَعُوا لَهُمْ مِنَ الدِّينِ ما لَمْ يَأْذَنْ بِهِ اللَّهُ وَ لَوْ لا کَلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَ إِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ «21»
آيا خدايانِ باطلِ مشرکان، احکامى از دين که خداوند به آن اذن نداده براى مشرکان قرار دادهاند و اگر فرمان قطعى (خداوند مبنى بر مهلت دادن به منحرفان) نبود قطعاً ميان مشرکان (به هلاکت) حکم مىشد و همانا ستمکاران برايشان عذابى دردناک است.