در آيه قبل خداوند وعده استجابت به مؤمنان داد، حال اين سؤال مطرح مىشود که چرا برخى دعاهاى مؤمنان براى توسعه رزق مستجاب نمىشود؟
در پاسخ بايد گفت: استجابت دعا در چارچوب حکمت الهى است. گاهى توسعه رزق عامل غفلت از خدا و موجب طغيان و تجاوز است و چه بسيارند کسانى که ثروت سبب هلاکت آنان شده است.
سؤال ديگر اينکه: اگر توسعه رزق سبب طغيان است، پس چرا به گروهى توسعه داد و طغيان هم کردند؟
در پاسخ مىگوييم: برنامهها و سنّتهاى الهى متعدّد و داراى مراحلى است. همان گونه که کنترل رزق براى جلوگيرى از فساد يک سنّت عمومى است، توسعه رزق و مهلت دادن به مرفّهان نيز يک سنّت است که براى آزمايش بکار مىرود. پس قانون عمومى و کلى، کنترل رزق است ولى گاهى براى آزمايش مردم توسعهاى داده مىشود. «1»
ناگفته نماند که گاهى کمبود رزق بدليل تن پرورى انسان است که حسابش جداگانه است.