سوره شوری(الشورى)، آیه ۲۷ · جزء ۲۵ · صفحه ۴۸۶
وَلَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبَادِهِ لَبَغَوْا فِي الْأَرْضِ وَلَٰكِن يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ مَّا يَشَاءُ إِنَّهُ بِعِبَادِهِ خَبِيرٌ بَصِيرٌ
هرگاه خداوند روزی را برای بندگانش وسعت بخشد، در زمین طغیان و ستم میکنند؛ از اینرو بمقداری که میخواهد (و مصلحت میداند) نازل میکند، که نسبه به بندگانش آگاه و بیناست!
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۱۳ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۹ رویداد)
- هجرت پیامبر از مکه به مدینهمرتبط با نزول
۱ هجرت · مکه - مدینه - اجازه جهاد دفاعیمرتبط با نزول
13 بعثت · مدینه - جنگ بدرمرتبط با نزول
۲ هجرت · بدر - پیمان برادری میان مهاجران و انصار
13 بعثت · مدینه - اختفا در غار ثور هنگام هجرت
13 بعثت · غار ثور، نزدیک مکه - تدوین پیماننامه مدینه
13 بعثت · مدینه - نخستین نماز جمعه در رانونا
13 بعثت · بنی سالم / مدینه - بنای مسجد قبا
13 بعثت · قبا، نزدیک مدینه - پیمان دوم عقبه
13 بعثت · عقبه، منی
نکات آیه
تفسیر (۱۰)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱۷–۵۰ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۲۷–۵۰ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۲۷–۵۰ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۲۷ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۲۷ - نکتههای تفسیر نور
آیه ۲۷ - پیامهای تفسیر نور
آیه ۲۷ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۲۷ - تفسیر روان جاوید
آیات ۲۶–۳۰ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۲۷
روایات و احادیث
۱۴ - «عن أبى الحسن الرضا(ع) (فى معانى أسماء اللّه تعالى) «البصیر» لا لجزء به أبصر کما أنّا نبصر بجزء منّا لکنّ اللّه بصیر لایجهل شخصاً منظوراً إلیه... و أما «الخبیر» فالذى لایعزب عنه شىء... لیس للتجربة و (لا) لإعتبار بالأشیاء فتفیده التجربة و الإعتبار علماً...; [منبع: عیون اخبار رضا، ج ۱، ص ۱۴۸، ب ۱۱، ح ۵۰; توحید صدوق، ص ۱۸۸، ب ۲۹، ح ۲.] از امام رضا(ع) (درباره معانى اسماءاللّه) روایت شده «بصیر» به این معنا نیست که مثل ما انسان ها به وسیله عضو باصره، ببیند بلکه به این معنا است که به هیچ چیز دیدنى جاهل نیست... و اما «خبیر» یعنى چیزى که از خدا پنهان نیست نه اینکه قبلاً جاهل بوده و از راه تجربه و اعتبار، علمى را به دست آورده است...».
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۳۲)
- برخورداری از مال، پدید اورنده روحیّه تجاوز و گناه
- مشیّت الهی، منشا توسعه و تنگناهای اقتصادی+۹ آیه
- نزول باران بعد از ناامیدی و یاس، نمودی از تدبیر و تقدیر الهی در معیشت انسان+۱ آیه
- بصیر / اسماوصفات+۱ آیه
- رعایت مصلحت، در تضییق رزق بندگان+۳ آیه
- تضییق و کاستن از رزق انسانها از جانب خداوند، بر اساس مشیّت الهی+۱۰ آیه
- اگاهی خداوند به احوال بندگان، منشا تفاوت روزی انسانها+۳ آیه
- الوهیّت خداوند، عامل تفاوت روزی انسانها+۶ آیه
- مشیّت الهی، در توسعه بخشیدن به رزق انسانها+۱۰ آیه
- وسعت رزق و فراوانی روزیها، مایه سرکشی و تجاوزگری انسان در زمین
- قانونمند بودن رزق انسان، از سوی خداوند+۴ آیه
- خداوند، فراهم اورنده رزق و روزی انسانها+۱۲ آیه
- نقش مشیّت الهی، در قبض و بسط رزقها+۱۰ آیه
- نزول رزق الهی از اسمان، به اندازه صلاح بندگان
- رفاه و فراوانی روزی موجب تجاوزگری انسان در زمین
- برخورداری کافران از رفاه، موجب لجاجت و طغیان انها
- وجود زمینه تجاوزگری و سرکشی در جامعه رفاه مند
- اعتدال در روزی انسانها، از سنّتهای خدا+۱ آیه
- مرفّهان و برخورداران سرمست جامعه، در زمره ستمکاران
- رفاه و برخورداری از نعمت فراوان، از موجبات تجاوز و ستم
- علم همه جانبه و برتر خداوند، نسبت به انسانها+۱ آیه
- گشایش و تقدیر روزی بندگان، در حیطه اگاهی خدا+۳ آیه
- تقدیر روزی ادمی از سوی خدا، بازدارنده وی، از تجاوزگری در زمین
- جلوگیری از تجاوزگری، فلسفه تقدیر روزی انسانها
- تقدیر روزی انسانها، به وسیله خداوند+۱۲ آیه
- نزول روزی مقدّر و حساب شده برای بعضی از انسانها، بازدارنده انان از تجاوزگری
- مالاندوزی و ثروت فراوان، زمینهساز طغیان و تجاوز در جامعه+۲ آیه
- فراخ و تنگروزی مردم، تحت اراده و مشیّت خداوند+۹ آیه
- بقا و زوال وحی در وجود پیامبر صلی الله علیه و اله منوط به مشیّت خداوند+۱ آیه
- بصیرت و اگاهی الهی، منشا تعلّق مشیّت او بر توسعه و تضییق رزق پویندگان+۱ آیه
- خبیر و بصیر بودن خدا نسبت به بندگان، منشا تعلّق مشیّت او در بسط و تضییق رزق+۱ آیه
- تنظیم معیشت و نزول باران، جلوهای از ولایت خداوند+۱ آیه