تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ وَ ما لَکُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ (31)
وَ ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ: و نيستيد شما عاجز کنندگان خدا در زمين از ايصال مصلحت به شما و از تعذيب مستحق. وَ ما لَکُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ: و نيست شما را غير از خدا هيچ دوستى که متولى و کار ساز شما باشد در دنيا و نه يارى که عذاب را از شما دفع نمايد در عقبى.