1- تناسب ميان آب دريا و کشتى از نظر وزن و حجم، از نشانههاى قدرت الهى است. «وَ مِنْ آياتِهِ الْجَوارِ فِي الْبَحْرِ» (فرو نرفتن کشتىهاى غولپيکر در اعماق درياها، به خاطر تفاوتهايى است که خدا ميان اجسام و اجرام نهاده است.)
2- زمانى قدر نعمت شناخته مىشود که از دست برود. «إِنْ يَشَأْ يُسْکِنِ الرِّيحَ»
3- آنچه را ما يک نشانه و آيه مىبينيم در نزد محقّقان پر حوصله چندين نشانه است. «لَآياتٍ لِکُلِّ صَبَّارٍ»
4- طبيعت و مظاهر آن چون آب و باد، براى کسانى آيه و نشانه است که بر سختىهاى دنيا صابر و بر رفاه آن شاکر باشند. «لَآياتٍ لِکُلِّ صَبَّارٍ»