1- ميان رفتار انسان و حوادث تلخ و شيرين زندگى رابطه است. ما أَصابَکُمْ ... فَبِما کَسَبَتْ أَيْدِيکُمْ
2- مشکلات انسان، تنها عکسالعمل بخشى از خلافهاى اوست، نه تمام آن.
زيرا خداوند از بسيارى خطاهاى انسان در مىگذرد. «وَ يَعْفُوا عَنْ کَثِيرٍ»
«1». بحار، ج 80، ص 189.
جلد 8 - صفحه 406
3- مصيبتها جنبه هشدارى دارد و اگر انتقامى بود عفو در کار نبود. «وَ يَعْفُوا عَنْ کَثِيرٍ»
4- دود جنايات بشر به چشم خودش مىرود و به خداوند ضربهاى نمىزند. «وَ ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ»
5- انسانها نمىتوانند همه عوامل را تحت سلطه خود بگيرند و از آثار گناهانشان بگريزند. «وَ ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ»
6- انگيزه بسيارى خلافها بدست آوردن ياور و حامى است، در حالى که ياور حقيقى خداست. «وَ ما لَکُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ»