اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ يَعلَمَ الَّذِينَ يُجادِلُونَ فِي آياتِنا ما لَهُم مِن مَحِيصٍ (35)
و ميدانند کساني که مجادله ميکنند در آيات ما نيست از براي آنها چارهاي ملجأ و پناهي ندارند.
وَ يَعلَمَ الَّذِينَ يُجادِلُونَ فِي آياتِنا مجادله در آيات اينست که ميخواهند ابطال کنند آيات قدرت الهيه را اما آيات تکوينيه را مثل خلقت آسمان
جلد 15 - صفحه 494
و زمين و تصرفات الهيه و سير کواکب و ارض و نزول باران و همين تسخير رياح و سير کشتي و خلقت اينکه موجودات عالم و نزول غيث و اشباه اينها را يا مستند به طبيعت ميگويند يا باقدامات و فعاليت خود يا به اسباب ظاهريه يا مستند به الهه خود از اصنام و غير اينها يا مستند به شانس و اتفاق و اقدام ديگران مثل اکابر و رؤساء و اشباه اينها و اما آيات تشريعيه مثل ارسال رسل و اقامه معجزات آنها حمل بسحر و چشمبندي و انبياء را ساحر و کذاب و مفتري ميشمارند ولي تمام اينها از روي عناد و عصبيت و کبر و نخوت است و الا باطنا ميدانند و حجت بر آنها تمام شده.
ما لَهُم مِن مَحِيصٍ در دنيا جواب صحيحي ندارند و در قيامت ملجأ و پناهي ندارند و هيچ راه فراري براي آنها نيست.