تفسیر اطیب البیان

اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب) فَما أُوتِيتُم‌ مِن‌ شَي‌ءٍ فَمَتاع‌ُ الحَياةِ الدُّنيا وَ ما عِندَ اللّه‌ِ خَيرٌ وَ أَبقي‌ لِلَّذِين‌َ آمَنُوا وَ عَلي‌ رَبِّهِم‌ يَتَوَکَّلُون‌َ (36) ‌پس‌ آنچه‌ بشما داده‌ ‌شده‌ ‌از‌ ‌هر‌ شيئي‌ ‌پس‌ ‌او‌ متاع‌ زندگاني‌ دنيا ‌است‌ و آنچه‌ نزد ‌خدا‌ ذخيره‌ ‌شده‌ ‌از‌ مثوبات‌ و فيوضات‌ اخروي‌ بهتر ‌است‌ ‌از‌ ‌اينکه‌ امتعه دنيوي‌ و بقاء دارد و فاني‌ نميشود اما ‌براي‌ کساني‌ ‌است‌ ‌که‌ ايمان‌ آوردند و ‌بر‌ پروردگار ‌خود‌ توکل‌ کردند. فَما أُوتِيتُم‌ مِن‌ شَي‌ءٍ ‌از‌ دولت‌ و مکنت‌ و رياست‌ و عزّت‌ و شوکت‌ صحة، سلامتي‌، عمر، روزي‌، ساير نعم‌ الهيه‌. فَمَتاع‌ُ الحَياةِ الدُّنيا ‌که‌ ‌در‌ حديث‌ داريم‌ ‌اگر‌ دنيا ‌در‌ پيشگاه‌ الهي‌ بقدر بال‌ بعوضه‌ قيمت‌ و ارزش‌ داشت‌ يک‌ لقمه‌ بدشمنان‌ ‌خود‌ نمي‌داد دنيايي‌ ‌که‌ (دار بالبلاء محفوفة و بالغدر موصوفة) و هيچ‌ بقاء جلد 15 - صفحه 495 و ثباتي‌ ندارد و مقرون‌ بزحمات‌ بسيار و خون‌ دل‌هاي‌ زيادي‌ هست‌ دنيايي‌ ‌که‌ ‌هر‌ روز بکام‌ يکي‌ ‌است‌ و هيچ‌ اعتباري‌ ندارد بلندي‌ و پستي‌ بسيار دارد و بعلاوه‌ ‌بر‌ اهل‌ فساد مثل‌ ظلمه‌ و کفار و مشرکين‌ و اهل‌ ضلالت‌ و ‌لو‌ خيلي‌ دوست‌ دارند و اقبال‌ ميکنند ولي‌ عين‌ بلا ‌است‌ ‌که‌ بار ‌خود‌ ‌را‌ سنگين‌ ميکنند و عذاب‌ الهي‌ ‌را‌ ‌بر‌ ‌خود‌ زياد مي‌نمايند چنانچه‌ ميفرمايد وَ لا يَحسَبَن‌َّ الَّذِين‌َ کَفَرُوا أَنَّما نُملِي‌ لَهُم‌ خَيرٌ لِأَنفُسِهِم‌ إِنَّما نُملِي‌ لَهُم‌ لِيَزدادُوا إِثماً وَ لَهُم‌ عَذاب‌ٌ مُهِين‌ٌ‌-‌ آل‌ عمران‌ آيه 172‌-‌ بعلاوه‌ موقع‌ رفتن‌ ‌با‌ هزار حسرت‌ و ندامت‌ ميگذارند و ميروند وَ ما عِندَ اللّه‌ِ خَيرٌ وَ أَبقي‌ نعم‌ اخروي‌ ‌از‌ جنات‌ و روضات‌ و حور و قصور و مقام‌ قرب‌ و حشر ‌با‌ اولياء و انهار و فواکه‌ و البسه‌ و سرر مرفوعه‌ و نمارق‌ مصفوفه‌ و انهار جاريه‌ و ‌غير‌ اينها ‌که‌ زوال‌ و فناء ندارد و مقرون‌ ‌به‌ هيچ‌ گونه‌ بلائي‌ و زحمتي‌ و خون‌ دلي‌ نيست‌ البته‌ بهتر و بالاتر بلکه‌ طرف‌ نسبت‌ نيست‌ ‌با‌ دنيا کوچکترين‌ نعم‌ اخروي‌ بهتر ‌است‌ ‌از‌ تمام‌ دنيا و ‌ما ‌فيها‌ و بقاء و ثباتش‌ هميشه‌ هست‌ ‌که‌ مخلد هستند ‌در‌ ‌آنها‌ سؤال‌: دنياء ‌با‌ ‌اينکه‌ همه‌ عيب‌ و مذمت‌ ‌براي‌ چه‌ خداوند خلق‌ فرمود جواب‌: دنيا دار تکميل‌ ‌است‌ ‌که‌ بايد ‌در‌ ‌اينکه‌ چهار روزه دنيا تحصيل‌ سعادت‌ و تکميل‌ اخلاق‌ و طلب‌ ايمان‌ و اتيان‌ ‌به‌ اعمال‌ صالحه‌ نمود ‌که‌ گفتند (الدنيا مزرعة الاخره‌) و ‌از‌ شيخ‌ بهايي‌ ‌است‌ ‌که‌ فرمود (الانسان‌ مسافر و منازله‌ سته‌) انسان‌ مسافر ‌است‌ و شش‌ منزل‌ ‌را‌ بايد طي‌ کند، اصلاب‌ آباء، ارحام‌ امهات‌، دنيا، قبر، برزخ‌، قيامت‌، فقط تحصيل‌ کمال‌ ‌در‌ ‌اينکه‌ منزل‌ سيّم‌ ‌است‌ و اينکه‌ نزد ‌خدا‌ ‌است‌ بهتر و باقي‌ ‌است‌. جلد 15 - صفحه 496 لِلَّذِين‌َ آمَنُوا بتمام‌ معني‌ ‌که‌ بجميع‌ وظائف‌ ايماني‌ رفتار کنند و پا ‌از‌ گليم‌ ايمان‌ بيرون‌ نکشند. وَ عَلي‌ رَبِّهِم‌ يَتَوَکَّلُون‌َ ‌در‌ کليه پيشامدها ‌هر‌ رنگي‌ ‌که‌ دنيا بخود مي‌گيرد و توکّل‌ ‌آنها‌ ‌به‌ پروردگار خودشان‌ ‌باشد‌.

آیات این صفحه