تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ ما کانَ لَهُمْ مِنْ أَوْلِياءَ يَنْصُرُونَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ سَبِيلٍ (46)
وَ ما کانَ لَهُمْ: و نباشد مر کافران را، مِنْ أَوْلِياءَ: هيچ دوستانى که در دفع
جلد 11 - صفحه 441
عذاب، يَنْصُرُونَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ: يارى کنند ايشان را غير از خدا، يعنى هيچکس ديگر عذاب از آنها باز نتواند داشت، و چون به سبب کفر و شرک هرگز خدا عذاب از ايشان رفع ننمايد، پس هميشه در عقبه عقاب و چنگال نکال گرفتار خواهند بود. وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ: و هر که را واگذارد در گمراهى به سبب تمادى در کفر و عناد و انکار بسوء اختيار، يا حکم فرمايد به ضلالت او، فَما لَهُ مِنْ سَبِيلٍ: پس نيست مر او را راه رستگارى و نجات.