1- آنچه انسان را از خسارت حفظ مىکند پيروى از انبياست. (در آيات قبل سخن از خاسرين بود، در اين آيه مىفرمايد: درمانش اطاعت خداوند است.
«اسْتَجِيبُوا لِرَبِّکُمْ»
2- اجابت دستورات خدا، سبب پرورش ماست پس سخن مربى را گوش کنيم.
«اسْتَجِيبُوا لِرَبِّکُمْ»
3- ربوبيّت خداوند نسبت به انسان، مقتضى پاسخگويى به دعوت اوست.
«اسْتَجِيبُوا لِرَبِّکُمْ»
4- علاج واقعه را قبل از وقوع بايد کرد. (فرصتها و امکانات را از دست ندهيم) «مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ»