تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَوْ يُزَوِّجُهُمْ ذُکْراناً وَ إِناثاً وَ يَجْعَلُ مَنْ يَشاءُ عَقِيماً إِنَّهُ عَلِيمٌ قَدِيرٌ (50)
أَوْ يُزَوِّجُهُمْ: يا جفت مى‌گرداند ايشان را، ذُکْراناً وَ إِناثاً: پسران و دختران، يعنى هم پسران و هم دختران عطا فرمايد به اين طريق که از هر بطنى پسرى و دخترى، يا از بطنى دو پسر، و از بطنى ديگر دو دخترى مرحمت فرمايد. وَ يَجْعَلُ مَنْ يَشاءُ عَقِيماً: و قرار مى‌دهد هر که را خواهد به مصلحت بى‌فرزند، إِنَّهُ عَلِيمٌ قَدِيرٌ: بدرستى که خداى تعالى داناست به مصلحت دادن و ندادن، تواناست به آنچه مى‌بخشد و منع مى‌نمايد، پس همه کارها و افعال الهيه به حکمت و مصلحت باشد.
بيان:
حق تعالى احوال بندگان را مختلف ساخته در اعطاى اولاد به حسب مقتضى حکمت و مصلحت، پس بعضى را يک صنف پسر کرامت فرموده، و بعضى را صنف دختر، و جمعى را هر دو صنف پسر و دختر عطا نموده، و عده‌اى
جلد 11 - صفحه 444
را هيچيک مرحمت نکرده، بلکه بدون اولاد، تمام به مقتضاى مشيت او باشد، چون داعيه والدين گاهى پسر باشد نه دختر، گاهى دختر نه پسر، يا داعيه مطلق اولاد؛ پس آن را به مشيت خود معلق ساخته تا ايشان قطع داعيه خود کنند و آن را به مشيت سبحانى واگذارند. بعضى گفته‌اند آيه در باره انبياء نازل شده:
(يهب لمن يشاء اناثا) در شأن حضرت شعيب و لوط عليهما السّلام، (و يهب لمن يشاء الذکور) در باره حضرت ابراهيم عليه السّلام، (او يزوّجهم ذکرانا و اناثا) در شأن حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله، (و يجعل من يشاء عقيما) در باره حضرت يحيى و عيسى عليهما السّلام است.