اين آيه مربوط به جنگ بدر است که دو گروهِ مسلمانان و کفّار در برابر يکديگر قرار گرفتند.
در اين نبرد تعداد مسلمانان سيصد وسيزده نفر بود که هفتاد وهفت نفر آنها از مهاجران و دويست وسى وشش نفر از انصار بودند. پرچمدار مهاجران حضرت على عليه السلام و پرچمدار انصار سعدبن عباده بود. مسلمانان هفتاد شتر، دو اسب، شش زره و هشت شمشير داشتند، ولى لشکر کفر بيش از هزار رزمنده و صد اسبسوار داشت. مسلمانان در آن جنگ با دادن بيست ودو شهيد- چهارده نفر از مهاجران و هشت نفر از انصار- بر دشمن کافر که هفتاد کشته و هفتاد اسير داده بود، پيروز شدند.
جنگ بدر با پيش بينى قبلى انجام نشد. هدف، مصادره اموال کفّار به تلافى مصادرهى اموال مسلمانان مهاجر از مکّه بود که به جنگ و برخورد نظامى انجاميد. «فِي فِئَتَيْنِ الْتَقَتا»
سؤال: در اين آيه مىخوانيم که کفّار، مسلمانان را دو برابر ديدند؛ «يَرَوْنَهُمْ مِثْلَيْهِمْ» در حالى که در آيهى 44 سوره انفال مىخوانيم: مسلمانان در چشم کفّار کم جلوه کردند؛
جلد 1 - صفحه 477
«يُقَلِّلُکُمْ فِي أَعْيُنِهِمْ» چگونه چنين چيزى ممکن است؟
پاسخ: ممکن است چنين گفته شود: در آغاز جنگ، مسلمانان را کم ديدند تا جرأت هجوم پيدا کنند و از کفّار مکّه کمک نخواهند، ولى در هنگام جنگ، آنان را زياد ديدند و خود را باختند.
بنابراين کم ديدن و زياد ديدن در دو مرحله و دو زمان بود، لذا تناقضى وجود ندارد. «1»