تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَأَهْلَکْنا أَشَدَّ مِنْهُمْ بَطْشاً وَ مَضى مَثَلُ الْأَوَّلِينَ «8»
فَأَهْلَکْنا: پس هلاک کرديم به سبب استهزاء و سخريه گروهى را که، أَشَدَّ مِنْهُمْ بَطْشاً: سختتر از اين مشرکان بودند از حيث قوت و توانائى، يعنى جماعتى که در قوت و شوکت از مسرفان زمان تو بيشتر بودند هلاک کرديم و قوت و شوکت آنها ما را از تعذيب عاجز نساخت، پس اين معاندان عصر تو به طريق اولى نتوانند عذاب ما را دافع شوند، در اين صورت پس نبايد به قوت و شوکت خود مغرور شوند. وَ مَضى مَثَلُ الْأَوَّلِينَ: گذشته است در مواضع متعدده قرآن قصه پيشينيان ايشان و خبر، و عجيب ايشان که با پيغمبران خود چه کار کردند و ما آنها را به چه نوع عذاب نموديم که عبرت عالميان گرديدند.
تنبيه:
آيه شريفه وعده حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله است به اعانت و
جلد 11 - صفحه 455
نصرت، و وعيد معاندان است به عذاب و نقمت، و تهديد است نسبت به کسانى که سرکشى کنند از فرمان سبحانى و استهزاء نمايند به آيات الهى.
حضرت امير المؤمنين عليه السلام در ذيل خطبهاى فرمايد: فاعتبروا بما اصاب الامم المستکبرين من قبلکم من بأس اللّه و صولاته و وقايعه و مثلاته و اتّعظوا بمثاوى حدودهم و مصارع جنوبهم: پس عبرت يابيد به آنچه رسيد به امتهائى که متکبر بودند پيش از شما از سختى عذاب خدا و حملههاى او و قتالهاى او و عقوبتهاى او، و پند پذيرند به مقامهاى رخسارههاى ايشان در قبور و مواضع افتادن پهلوهاى ايشان «1».
پس بر سبيل الزام حجت فرمايد: