تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ خَلَقَهُنَّ الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ «9» وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ‌: و اگر بپرسى از اين مشرکان، مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ‌: که آفريده است آسمانها و زمينها را و ايجاد آن نموده، لَيَقُولُنَّ خَلَقَهُنَ‌: هر آينه گويند آفريده است آنها را، الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ‌: آن خدائى که غالب است بر تمام چيزها بر وجهى که هيچ چيز قدرت او را مغلوب نتواند ساخت، نه در ايجاد مکنونات نه در غير آن، دانا به مصالح خلق اشياء بر وجه اتقان. آيه دال است بر غايت جهالت و ضلالت ايشان، چه با وجود آنکه مقرند خالق همه اشياء او سبحانه باشد، ترک عبادت او نموده به ستايش غير اشتغال يابند.