تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالَ أَ وَ لَوْ جِئْتُکُمْ بِأَهْدى مِمَّا وَجَدْتُمْ عَلَيْهِ آباءَکُمْ قالُوا إِنَّا بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ کافِرُونَ «24»
قالَ أَ وَ لَوْ جِئْتُکُمْ: گفت پيغمبر بعد از استماع کلام ايشان: آيا متابعت پدران نادان خود کنيد اگرچه آورده‌ام شما را، بِأَهْدى مِمَّا وَجَدْتُمْ: دينى درست‌تر و به هدايت نزديکتر از آنچه يافته‌ايد، عَلَيْهِ آباءَکُمْ: بر آن پدران خود را.
نکته:
لفظ «اهدى» به جهت حسن تلطف است در استدعاى آنها به حق، يعنى اگر بالفرض آنچه شما دعوى مى‌کنيد حق و موصل به اهتداء است، آنچه من آورده‌ام به شما حق و اصوب است به طريق هدايت و ارشاد و به متابعت اولى و اوجب باشد.
لکن آنها به سبب فرط عناد و انکار، قالُوا إِنَّا بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ: گفتند در جواب پيغمبران بدرستى که ما به آنچه فرستاده شده‌ايد به آن، کافِرُونَ: کافر هستيم.
چون منتهى نشدند و در کفر و عناد افزودند:
جلد 11 - صفحه 464