1- ندامتها در دنيا مىتواند ثمربخش باشد ولى در آخرت جز حسرت سودى ندارد. يا لَيْتَ ...
2- روز قيامت که پردهها کنار مىرود بسيارى محبوبها منفور و پندارها باطل مىشوند. «يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ مُهْتَدُونَ حَتَّى إِذا جاءَنا»
3- در قيامت، شياطين با آدميان محشور مىشوند. «يا لَيْتَ بَيْنِي وَ بَيْنَکَ»
4- همنشينان دنيا، همنشينان قيامت خواهند بود. فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ ... فَبِئْسَ الْقَرِينُ
5- قرين بودن با شيطان در روز قيامت خود نوعى عذاب است. «فَبِئْسَ الْقَرِينُ»
6- اعراض از ذکر خدا که زمينه سلطه شيطان است، ظلم به خويش و انبياست.
«إِذْ ظَلَمْتُمْ»
7- برخلاف زندان دنيا که سختى زندان عمومى کمتر از انفرادى است، در قيامت عمومى بودن عذاب هيچ سودى ندارد. لَنْ يَنْفَعَکُمُ ... أَنَّکُمْ فِي الْعَذابِ مُشْتَرِکُونَ