1- مرگ وحيات هر انسان، از جمله پيامبران به دست خداست. «فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِکَ»
2- کيفر کافران، يک سنّت الهى است. «فَإِنَّا مِنْهُمْ مُنْتَقِمُونَ»
3- کفّار گمان نکنند تا پيامبر هست عذاب نمىشوند يا چون پيامبر از دنيا برود ديگر عذابى در کار نيست. فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِکَ ... أَوْ نُرِيَنَّکَ
«1». يس، 11.
جلد 8 - صفحه 458
4- زمان نزول قهر خدا بدست او و حکيمانه است، خواه در زمان پيامبر باشد يا بعد از وفات او. نَذْهَبَنَ ... أَوْ نُرِيَنَّکَ ... فَإِنَّا عَلَيْهِمْ مُقْتَدِرُونَ