تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِنَّهُ لَذِکْرٌ لَکَ وَ لِقَوْمِکَ وَ سَوْفَ تُسْئَلُونَ (44)
وَ إِنَّهُ لَذِکْرٌ لَکَ: و بدرستى که آنچه وحى شده به تو يعنى قرآن، هر آينه شرفى است و عزتى مر تو را، وَ لِقَوْمِکَ: و براى قوم تو که قريشند، يا تمام امت، وَ سَوْفَ تُسْئَلُونَ: و زود باشد که پرسيده شويد اى بندگان از قيام نمودن به حق آن و تعظيم احکام آن و شکرگزارى آن.
تنبيه:
آيه شريفه آگاهى است به تعظيم قرآن شريف که خداى تعالى به لطف و مرحمت خاصه، امت حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله را مکرم ساخته به اين عزت و شرافت و عطا فرموده اين کتاب مقدس را که قدردانى کنند و پاس حرمت آن را مراعات و مسئوليت خود را در اتباع فرامين آن منظور دارند.
در کافى- از حضرت باقر عليه السلام: قال رسول اللّه انا اوّل وافد على العزيز الجبار يوم القيمة و کتابه و اهل بيتى ثم اسئلهم ما فعلتم بکتاب اللّه و باهل بيتى. فرمود رسول اکرم صلّى اللّه عليه و آله: من اول رسولم بر محضر عزيز جبار روز قيامت و کتاب خدا و اهل بيت من، بعد امت من، پس سؤال مى‌کنم ايشان را چه بجا آورديد به کتاب خدا و به اهل بيت من «1».
2- در کافى از حضرت صادق عليه السلام- زمانى که جمع فرمايد خدا اولين و آخرين را در آن هنگام بينند شخصى رو آورد که ديده نشده صورتى نيکوتر از او، وقتى مؤمنين او را بينند و او قرآن است گويند اين از ماست اين نيکوتر چيزى است ديديم، او از ايشان گذرد وقتى شهداء نگاه کنند گويند اين قرآن است از آنها هم بگذرد تا برسد به انبياء، گويند قرآن است از ايشان بگذرد تا برسد به ملائکه، گويند قرآن است بگذرد تا بايستد طرف راست عرش، خداوند جبار فرمايد قسم به عزت و جلال و ارتفاع مکانت خود هر آينه البته اکرام
«1» اصول کافى، کتاب فضل القرآن، باب فى تمثّل القرآن و شفاعته، حديث 4، جلد دوم، ص 600.
جلد 11 - صفحه 478
کنم امروز هر که تو را اکرام نموده و هر آينه البته البته خوار و ذليل نمايم هر که اهانت کرده است تو را. «1»
تتمه:
چندين روايت از کتب معتبره در تفسير برهان تأويل آيه وارد شده از ائمه معصومين عليهم السّلام که مراد ذکر، رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله، و مراد قوم او مائيم و مائيم سؤال کرده شدگان. «2»