1- افراط و تفريط در عقايد، به جايى مىرسد که گروهى عيسى را در حدّ خدايى بالا ببرند وگروهى او را همرديف بتهاى سنگى سازند. «ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا»
2- کفّار از هوچيگرى هر صحنهاى که وسيله ضربه زدن به پيامبر قرار گيرد، استقبال مىکنند. «إِذا قَوْمُکَ مِنْهُ يَصِدُّونَ» (همين که شخصى گفت: اگر معبودها دوزخى هستند پس عيسى هم دوزخى است، با هلهله خنديدند.)
3- جدال نيکو ارزش است، ولى جدال خصمانه محکوم است. «بَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُونَ»
«1». قصص، 7.
«2». قصص، 11.
«3». آل عمران، 35.
«4». قصص، 9.
«5». يوسف، 30.
«6». تحريم، 10.
«7». تبت، 2.
«8». احزاب، 30.
«9». تحريم، 10.
«10». نحل، 99.
تفسير نور(10جلدى)، ج8، ص: 467